တာဝန်နှင့်ကြောက်စိတ်တို့ကြား ရုန်းကန်ရသည့် ဝေဘာဂီဆေးရုံမှကိုဗစ်သူနာပြုများဘဝ

Covid-19

ကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာစတွေ့သည့်နေ့မှစ၍ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ဝရုန်းသုန်းကားပြင်ဆင်ရခြင်း၊ ရယ်ရအခက်ငိုရအခက်ဖြစ်ရခြင်း စသည့်ဘဝထိုထိုကို ဝေဘာဂီမှ သူနာပြုဆရာမ ၂ ဦးကပြောပြထားသည်

Published on Jun 8, 2020

အထက်တန်းသူနာပြုများ ဖြစ်သည့် ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးနှင့် ဒေါ်ခင်မာဦးတို့ကို ဝေဘာဂီအထူးကုဆေးရုံ၌ မေလဆန်းပိုင်းက တွေ့ရစဉ် (ဓာတ်ပုံ- စိုင်းဇော်/ Myanmar Now)

ဝေဘာဂီကူးစက်ရောဂါအထူးကုဆေးရုံ၏ ခုခံအားကျဆင်းမှုရောဂါ (HIV) လူနာဆောင်၌ လူနာများကို ဆေးပေး၊ ဆေးထိုးပြီးချိန် ည ၁၀ နာရီကျော်ခန့်တွင် အထက်တန်းသူနာပြု ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးထံ ဆေးရုံအုပ်ကြီးထံမှ မမျှော်လင့်ထားသည့် ဖုန်းဝင်လာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာ့တိုင်းပြည်အများအပြားတွင် အုတ်အော်သောင်းနင်းဖြစ်ကာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကူးစက်သူ၊ သေဆုံးသူဦးရေ တက်နေသော ကိုဗစ်နိုင်တင်းကပ်ရောဂါသည် ၎င်းတာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ဆေးရုံသို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက် ရောက်လာတော့မည်ဟူသည့် ဆေးရုံအုပ်ထံမှ သတင်းစကားသည် အသက် ၄၀ ရှိ ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေး၏ သူနာပြုလုပ်သက် ၁၃ နှစ်အတွင်း ထိတ်လန့်စရာအကောင်းဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။

ရန်ကုန်ဧရိယာအတွင်းရှိ ကိုဗစ်နိုင်တင်းအတည်ပြုလူနာများကို ပို့ဆောင်ကုသရမည့် သတ်မှတ်ဆေးရုံမှာ မြောက်ဥက္ကလာပမြို့နယ် ဝေဘာဂီအထူးကုဆေးရုံဖြစ်သည့်အတွက် ဆေးရုံ၌ ၎င်းတာဝန်ယူထားသည့် HIV ဝေဒနာရှင် ၁၅ ယောက်ကို စောင့်ကြည့်ကုသရမည့်တာဝန်များကို တခြားသူနာပြုများထံ ချက်ချင်းလွှဲပေးလိုက်ပြီး ကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာကို လက်ခံနိုင်ရေးအတွက် အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်ရသည်။

ဝေဘာဂီဆေးရုံ၌ သူနာပြု ၃၃ ဦးနှင့် စေတနာ့ဝန်ထမ်းသူနာပြု ၁၆ ဦး ရှိပြီး ကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာများကို စောင့်ရှောက်ကုသရန် လေးဦး သို့မဟုတ် ငါးဦးပါ အဖွဲ့တစ်ရက်လျှင် သုံးဖွဲ့ဖြင့် အလှည့်ကျ တာဝန်ယူမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အလှည့်ကျ အလုပ်ဆင်းရမည့် ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများစာရင်းကို မတ် ၁၈ ကတည်းက ဆေးရုံက စာရင်းထုတ်ထားပေးခဲ့သည်။ ကိုဗစ်လူနာများကို အနီးကပ်စောင့်ကြပ်ပေးရသည့် သူနာပြုများသည် ၂၄ နာရီ ဆက်တိုက် အလုပ်ဆင်းပြီးလျှင် နားရက်နှစ်ရက် ရကြသည်။

ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်ရောဂါပိုးသည် အရှေ့တောင်အာရှနိုင်ငံအတော်များများတွင် ဇန်နဝါရီလလယ်ကတည်းက ပျံ့နှံ့နေခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း မြန်မာနိုင်ငံအနေဖြင့် ရောဂါပိုးတွေ့သူ ရှိလာပါက လုပ်ဆောင်ရမည့် အစီအမံအတိအကျကို မရေးဆွဲနိုင်ခဲ့သေးဘဲ တာဝန်ကျ ကျန်းမာရေး ဝန်ထမ်းများကို အလှည့်သာခွဲနိုင်ခဲ့သည်။

မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပထမဆုံး ကိုဗစ်နိုင်တင်း အတည်ပြုလူနာနှစ်ဦးကို ကျန်းမာရေးနှင့် အားကစားဝန်ကြီးဌာနက မတ် ၂၃ ည ၁၁ နာရီ ၄၅ မိနစ်တွင် ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။ လူနာ အမှတ် (၁) မှာ ချင်းပြည်နယ် တီးတိန်မြို့နယ် ခုတင် ၁၀၀ ဆေးရုံတွင် ဆေးကုသမှု ခံယူမည်ဖြစ်ပြီး လူနာအမှတ် (၂) မှာ အသွားအလာ ကန့်သတ်စောင့်ကြည့်သည့်နေရာမှ ဝေဘာဂီဆေးရုံသို့ ပြောင်းရွှေ့လာတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဆေးရုံရှိ ၎င်း၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည်လည်း ၎င်းထံ ထိတ်လန့်ကြီးစွာ ရောက်လာကြသည်။

“ငါတို့တော့ သူများနိုင်ငံမှာ အတုံးအရုံး သေနေတဲ့ ရောဂါကြီးနဲ့ တွေ့ရတော့မယ် တွေ့ရတော့မယ်နဲ့ အကုန်လုံး ထိတ်လန့်နေကြပြီး ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်ကုန်တာပေါ့” ဟု ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးက မတ် ၂၃ ညက အတွေ့အကြုံကို ပြောပြသည်။

ဝေဘာဂီဆေးရုံအတွက် ပထမဆုံး ကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာကို လက်ခံကုသရန် ဆေးရုံ၏ သုံးထပ်ဆောင်အသစ်မှာ ရေ၊ မီးနှင့် အခြားအသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးပေ။ ဆေးရုံအုပ်ကြီးထံမှ ဖုန်းဝင်လာပြီး မိနစ်ပိုင်းအကြာမှာပင် ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးအပါအဝင် သူနာပြုများသည် အောက်ခြေဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်း၊ ခုတင်နှင့် ဆေးပစ္စည်းများသယ်ခြင်း၊ အဝတ်နှင့် ခန်းဆီးများသယ်ခြင်း၊ ကုသဆောင်၌ လျှပ်စစ်မီးရရှိရေး စသည်တို့ ပြုလုပ်ရင်း ဆေးရုံတစ်ခုလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။ ကုသဆောင်အတွက် လိုအပ်သောပစ္စည်းများကို နှစ်နာရီအတွင်း အလျင်အမြန် ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရသည်။

“ဆေးထိုးအပ်တွေကအစ ကျွန်မတို့မှာ အဆင်သင့် မဖြစ်သေးဘူး။ ဆေးထိုးအပ်တွေဆိုလည်း HIV အဆောင်ကနေ ပြေးဆွဲခဲ့ရတာ။ မိုးတောင် ဘယ်လိုလင်းလို့ လင်းသွားမှန်းတောင်မသိဘူး” ဟု ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးက ပြောသည်။

ဝေဘာဂီဆေးရုံအတွက် ပထမဆုံးကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာ စရောက်ပြီး မတ်လနှောင်းပိုင်းနှင့် ဧပြီတို့တွင် ဆေးရုံ၌ ပစ္စည်းနှင့် လူအင်အား မလုံလောက်သည့်အတွက် ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးကဲ့သို့ သူနာပြုများသည် လူနာပြုစုစောင့်ရှောက်ရေး အလုပ်တစ်ခုတင် မကတော့ဘဲ လူနာဆောင်အတွက် လိုအပ်သည့်ပစ္စည်းများ သွားရောက်ဝယ်ယူပေးခြင်း၊ လူနာများ၏ နေထိုင်စားသောက်ရေးနှင့် သန့်ရှင်းရေးဝေယျာဝစ္စများကိုပါ ပြုလုပ်ပေးခဲ့ကြရသည်။

ရောဂါအသစ်ကို လက်ခံလိုက်ရသည့် ဆေးရုံအဆောက်အအုံသစ်

ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးသည် ၎င်း၏ သူနာပြုလုပ်သက် ဆယ်နှစ်ကျော် ကာလအတွင်း HIV ကူးစက်ရောဂါပိုးရှိသူများ၊ အီဘိုလာ (Ebola) နှင့် ဆားစ် (SARS) နှင့် ရာသီတုပ်ကွေး H1N1 ကဲ့သို့ ကူးစက်ရောဂါပိုး သံသယနှင့် အတည်ပြုလူနာများကို ကုသပေးခဲ့ရဖူးသည့် အတွေ့အကြုံရှိသူလည်း ဖြစ်သည်။

“မြန်မာနိုင်ငံမှာဖြစ်တော့ ကျွန်မတို့ဆေးရုံကို ပို့မယ်လို့ သိတဲ့အခါမှာ ဝန်ထမ်းတိုင်းက ကြောက်နေကြတယ်။ ကြောက်ပေမယ့် ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ တာဝန်ဖြစ်တယ်။ ဒီအချိန်မှာ လျစ်လျူရှုပြီး ထွက်သွားရမှာလည်း မလုပ်နိုင်ကြဘူး။ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင်လည်း ခံလိုက်တော့မယ်လို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ကြတာ” ဟု ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးက ဆိုသည်။

ဆေးရုံသို့ ကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာစရောက်ပြီး နောက်တစ်ရက်မှစကာ ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးသည် မိဘနှစ်ပါး၊ မောင်တစ်ယောက်နှင့် ၎င်း၏ ၁၃ နှစ်အရွယ် သမီးတို့နှင့် အတူတူနေသည့် ရွှေပြည်သာရှိ အိမ်သို့ မပြန်ဖြစ်တော့ဘဲ ဆေးရုံက စီစဉ်ပေးသည့် ဝန်ထမ်းအဆောင်၌သာ အခြားလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် နေထိုင်နေသည်။ ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးနှင့် ၎င်း၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အထက်တန်းသူနာပြု ဒေါ်ခင်မာဦးတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ဧပြီတစ်လလုံး နားရက် မယူခဲ့ကြဘဲ ဆေးရုံနှင့် လူနာများအတွက်သာ စိတ်နှစ်လုပ်ကိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဝေဘာဂီဆေးရုံ၌ အဆောက်အအုံ ၅ ခုရှိသည့်အနက် ၃ ခုမှာ အတွင်းလူနာဆောင် ဖြစ်သည်။ ကိုဗစ်နိုင်တင်း အတည်ပြုလူနာတစ်ဦးကို ဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်ရန် စီစဉ်နေချိန်အထိ ကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာများကို ထားမည့် ဆေးရုံ၏ သုံးထပ်ဆောင် အဆောက်အအုံမှာ ဆေးရုံသုံးပစ္စည်းများပင် မထားနိုင်သေးဘဲ အကြမ်းထည်သာ ရှိနေသေးသည်။

“အဆောက်အအုံကို ကြည့်လိုက်ရင် အသစ်ကြီး။ လူနာရောက်တော့ အထဲမှာ ဘာမှမရှိဘူး။ လူနာကို အဆောက်အအုံပေါ် ပစ်တင်လိုက်ရသလိုဖြစ်သွားတာ။ ဘာပစ္စည်းမှ မရှိဘူး။ ဆောက်လက်စကြီး။ မီးမလင်း ဘာမလင်းနဲ့။ ကြိုးတွေ၊ အဝတ်တွေဆိုရင် တခြားအဆောင်တွေက လိုက်ဆွဲယူရတာပေါ့” ဟု ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးက ပြောသည်။

ယင်းသုံးထပ်ဆောင် အဆောက်အအုံ ဆောက်လုပ်နေမှုမှာ မတ်လကုန်တွင် ပြီးစီးသွားခဲ့သော်လည်း လိုအပ်သောပစ္စည်းနှင့် ယိုယွင်းမှုတို့ကို ဖြည့်စွက်ရသည့်အလုပ်ကို ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးနှင့် ဒေါ်ခင်မာဦးတို့က ဦးဆောင် တာဝန်ယူခဲ့ကြရသည်။

အဆောင်ဆောက်လုပ်စဉ်က တပ်ဆင်ခဲ့သော မီးပလပ်များမှာလည်း အသုံးပြုမရခြင်း၊ တပ်ဆင်ထားသော လက်လှည့်ဘေစင်များသည်လည်း လူနာများနှင့် ထိတွေ့ပြီး လက်ဆေးလျှင် အဆင်မပြေသောကြောင့် ခြေနင်းဘေဇင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲတပ်ဆင်ရန် လိုအပ်ခြင်း စသည့် လိုအပ်ချက်များကို ဆရာဝန်များအကြံပေးချက်နှင့် အညီ တပ်ဆင်မည့် အလုပ်သမားများကို ရှာဖွေပေးခဲ့ရကြောင်းလည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးက ပြောသည်။

ဧပြီ ၉ မှ မေ ၁၀ အထိ ဝေဘာဂီဆေးရုံ၌ ကုသမှု ခံယူခဲ့သည့် ကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာအမှတ် (၂၅) ဦးသန့်စင်ကမူ ၎င်းဆေးရုံစရောက်သည့်အချိန်အထိ သုံးထပ်ဆောင်မှာ ဆောက်လုပ်မှု သေချာမပြီးစီးသေးဟု သိရသည်။

“ကျွန်တော်ရောက်တော့ ဆေးရုံက သေချာမပြီးသေးဘူး။ ပြုပြင်ဆဲကြီး။ နေ့လယ်ဆိုလည်း ထုသံ၊ ရိုက်သံတွေ ကြားရတယ်။ တခြားအခန်းမှာ ခုတင်ရွှေ့တာတွေ အကုန်ကြားနေရတာ” ဟု ဦးသန့်စင်က Myanmar Now ကို ပြောသည်။

ဦးသန့်စင်သည် ပိုးမတွေ့ရတော့သဖြင့် မေ ၁၀ တွင် ဆေးရုံမှဆင်းခွင့်ရခဲ့သူဖြစ်သည်။

insert_photo.jpg

အထက်တန်းသူနာပြု ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးကို ဝေဘာဂီအထူးကုဆေးရုံ၌ မေလဆန်းပိုင်းက တွေ့ရစဉ် (ဓာတ်ပုံ- စိုင်းဇော်/ Myanmar Now)

“သူ့အလုပ် ကိုယ့်အလုပ် ခွဲနေလို့မရတော့ဘူး”

ဇွန် ၈ အထိ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်ရောဂါပိုးရှိသူ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ၂၄၃ ဦး တွေ့ရှိထားပြီး ၎င်းတို့အနက် ၆ ဦးမှာ သေဆုံးခဲ့သည်။ ရောဂါပိုးရှိ မရှိ လူပေါင်း ၃၉,၂၁၁ ဦးကို စစ်ဆေးထားပြီး စောင့်ကြည့်လူနာ ၅,၂၀၀ ကျော်ရှိသည်ဟု ကျန်းမာရေးနှင့် အားကစားဝန်ကြီးဌာနက ထုတ်ပြန်ထားသည်။

ဆေးရုံသို့ ပထမဆုံးကိုဗစ်လူနာ စရောက်ပြီး နောက်တစ်ရက်မှာ ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေး၏ နားရက်ဖြစ်သော်လည်း မပြည့်စုံလှသည့် အဆောက်အအုံအတွက် လိုအပ်သောပစ္စည်းများကို ဈေးဝယ်ထွက်ခဲ့ရသေးသည်။ ယခင်က ဆေးရုံအတွက် လိုအပ်ချက်များကို အောက်ခြေဝန်ထမ်းများက ဆောင်ရွက်ကြသော်လည်း ဝေဘာဂီဆေးရုံသို့ ကိုဗစ်နိုင်တင်းရောဂါပိုးတွေ့သူ စရောက်ပြီး နောက်တစ်ရက်မှစကာ ဧပြီလကုန်အထိ ယင်းတာဝန်ကို ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးနှင့် ဒေါ်ခင်မာဦးတို့က လွှဲပြောင်းယူပြီး ရန်ကုန်မြို့ထဲရှိ ဈေးများ၌ လိုအပ်သမျှကို ဦးဆောင်ရှာဖွေဝယ်ယူခဲ့ရသည်။

“အခုချိန်မှာ သူ့အလုပ် ကိုယ့်အလုပ် ခွဲနေလို့မရတော့ဘူး။ အလုပ်ဖြစ်ဖို့နဲ့ပဲ အဆင်ပြေဖို့ လုပ်ခဲ့ကြရတာ။ ကိုဗစ်လူနာဆောင်ကို တခြားသူတွေဝင်ရင် ကူးမှာ စိုးရိမ်နေရတာ။ နောက်ပြီး ဘာတွေလိုတယ်ဆိုတာ ကျွန်မတို့က သိတော့ ကျွန်မတို့ပဲ ဝယ်လိုက်တာ” ဟု ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးက ဆိုသည်။

နားရက်နှစ်ရက်ကို ဈေးဝယ်ခြင်းဖြင့် ကုန်ဆုံးခဲ့ရသည့် ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးနှင့် ဒေါ်ခင်မာဦးတို့မှာ ရှောင်ဖယ်ခံရသည့်ဖြစ်စဉ်များ မကြာခဏ ကြုံတွေ့ရသည်။ ဈေးဝယ်ပြီး ပြန်ရန် အငှားယာဉ်ငှားသည့်အခါတိုင်း “ဝေဘာဂီဆေးရုံ” ဟု သွားမည့်နေရာပြောလိုက်လျှင် ယာဉ်မောင်းများက လိုက်ပို့ပေးရန် ငြင်းပယ်ကြသည်။

“‘အားနာပါတယ် ညီမ’ ဆို မောင်းထွက်သွားကြတာ။ ဘယ်သူမှ မလိုက်ကြဘူး။ ပစ္စည်းတွေက တစ်နေရာတည်းမှာ အကုန်မရှိတဲ့အခါကျတော့ သုံး၊ လေးနေရာလောက် သွားဝယ်ရတယ်။ ပြန်တော့မယ်ဆိုရင် ငှားရင် မရဘူး” ဟု ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးက ဆိုသည်။

ဧပြီလ တတိယအပတ်အထိ ကားငှားရမလွယ်ကူသည့် အခက်အခဲကြုံတွေ့ရပြီးနောက် ဆေးရုံထဲမှ အသိတစ်ယောက်အကူအညီဖြင့် ကားတစ်စီးကို ပုတ်ပြတ်ခေါ်လိုက်ရသည်။

“ခွဲခြားဆက်ဆံတယ်လို့တော့ မမြင်ဘူး။ ကြောက်ကြတယ်လို့ မြင်တယ်။ သူတို့နောက်က မိသားစုရှိတော့ ကျွန်မတို့ကို လိုက်ပို့လို့ ကူးစက်မှာကို ကြောက်တတ်မှုတစ်ခုပါပဲ” ဟု ဒေါ်ခင်မာဦးက ဆိုသည်။

ယင်းသို့ ကြုံတွေ့ရသော်လည်း တခြားသော ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများအား ဆေးဝါးကုသရေးအပိုင်းကို ပိုမိုအာရုံစိုက်နိုင်စေပြီး ကပ်ဘေးကာလအတွင်း အခက်အခဲမရှိ တာဝန်ထမ်းဆောင်နိုင်စေရန် ၎င်းတို့က ရည်ရွယ်သည်။ လက်ရှိတွင် ကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာဆောင်အတွက် လိုအပ်ချက်များ တည်ငြိမ်စပြုလာပြီဟု ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးက Myanmar Now ကို မေလဆန်းပိုင်းတွင် ပြောသည်။

ဝေဘာဂီဆေးရုံ၌ ကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာ အယောက် ၄၀ လက်ခံကုသနိုင်ပြီး လူနာခုတင်နှစ်ခုပါ အထူးကြပ်မတ်ကုသခန်း တစ်ခန်းသာရှိသည်။ ဝေဘာဂီဆေးရုံ၌ ကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာ ၃၁ ဦး တက်ရောက်ကုသနေသည်ဟု ကျန်းမာရေးနှင့် အားကစားဝန်ကြီးဌာနက ဇွန် ၃ မနက်ပိုင်းတွင် ထုတ်ပြန်သည်။

ဝေဘာဂီ၏ ပထမဆုံးကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာ အမှတ် (၂) သည် လန်ဒန်မြို့မှ ရန်ကုန်သို့ မတ် ၂၂ တွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ပြီး မတ် ၂၃ တွင် ရောဂါပိုးတွေ့ရှိကြောင်း ဓာတ်ခွဲခန်းအဖြေထွက်ခဲ့ရာ အသွားအလာကန့်သတ်စောင့်ကြည့်ထားသည့်နေရာမှ ဝေဘာဂီဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ အဆိုပါကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာသည် ည ၁၂ နာရီဝန်းကျင်တွင် ဝေဘာဂီသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

လူနာရောက်လာချိန်တွင် ဆေးရုံမှ ပါမောက္ခ ဒေါက်တာဒေါ်စံပယ်ဖြူက လူနာအခန်းထဲသို့ ဦးဆုံးဝင်ကာ စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်နေစဉ် ဆရာဝန်တစ်ဦး၊ ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေး၊ ၎င်း၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သူနာပြုတစ်ဦးနှင့် ဆေးရုံအလုပ်သမား နှစ်ဦးတို့က CCTV မှသာ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး အရေးအပေါ်အခြေနေအတွက် အသင့်ပြင်ဆင်နေခဲ့ကြသည်။

ပါမောက္ခက လူနာကို တစ်နာရီခန့်ကြာအောင် စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် အခန်းပြင်ပမှ စောင့်ကြည့်နေသည့် ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးတို့ ဝင်ရောက်ပြီး ယင်းလူနာကို အပူချိန်တိုင်းခြင်းနှင့် အခြားကျန်းမာရေးစစ်ဆေးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ပေးရသည်။ လူနာမှာ နှလုံးခုန်နှုန်းမြန်နေသည်မှလွဲပြီး ရောဂါကြီးတစ်ခုခံစားနေရသကဲ့သို့ မဟုတ်သဖြင့် PPE ဝတ်စုံ၊ နှာခေါင်းစည်း၊ မျက်မှန်များ (Goggles) စသည့်အကာအကွယ်ပစ္စည်းများ အထပ်ထပ် ဝတ်ထားသည့် သူနာပြုများနှင့် ဆရာဝန်များကို လူနာများက မျက်နှာမမြင်ရပေ။

“သူ့ နှလုံးခုန်နှုန်းက မြန်နေတယ်။ ‘ဆရာမကို မြင်ပြီး နှလုံးခုန်နေတာ’ လို့ ပြောတယ်။ PPE ကြီးဝတ်ထားတာ မျက်နှာမမြင်ရဘဲ ပြောတော့ အခန်းထဲမှာရှိတဲ့လူတွေ အကုန်ရယ်ကြတာပေါ့။ အသံကြားတာနဲ့ နှလုံးခုန်တာလို့ နောက်တာ။ အဲဒီလို ပျော်ပျော်ပါးပါးပဲ” ဟု ကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာ စရောက်သည့်နေ့က ၎င်း၏ အတွေ့အကြုံကို ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးက ရယ်ရယ်မောမော ပြန်ပြောပြသည်။

ကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာများနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံရသူအားလုံးသည် တစ်ကိုယ်ရည်ကာကွယ်ရေးဝတ်စုံ (PPE) ဝတ်ဆင်ပြီး လူနာများမှတစ်ဆင့် ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်ပိုး ကူးစက်မခံရစေရန် ကာကွယ်ကြရသည်။ သို့သော် အဆိုပါ PPE ဝတ်စုံများကို အချိန်ကြာကြာဝတ်ဆင်ထားလျှင် သက်သောင့်သက်သာ မရှိပေ။

လူနာအမှတ် (၂၅) ဦးသန့်စင်က ဆရာဝန်နှင့် သူနာပြုများသည် PPE ဝတ်ဆင်ကာ လူနာများကို လိုက်လံကြည့်ရှုကုသရသည့်အတွက် ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများ အခက်အခဲကြုံရသည်ကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရကြောင်း Myanmar Now ကို ပြောသည်။

“တစ်ရက်မှာ PPEဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ ဆရာမတစ်ယောက်က သူ့မှာ ချွေးတွေ ထွက်လာတယ်။ မူးနေပြီ။ သူ မခံနိုင်တော့ဘူးတဲ့။ တခြား ဆရာမတွေကို ပြောနေတာ ကျွန်တော်ကြားလိုက်ပါတယ်။ သူ့ကို ဝတ်စုံပြန်ချွတ်ပြီး လူလဲပေးလိုက်ရတယ်” ဟု ဦးသန့်စင်က ပြန်ပြောင်းပြောပြသည်။

ကိုဗစ်လူနာများရှိသည့်အဆောင်သို့ ဆရာဝန်များနှင့်အတူ သူနာပြုများက မနက်တစ်ကြိမ်၊ ညတစ်ကြိမ်ပုံမှန်ဝင်ရသည်။ သို့သော် လူနာများ အရေးပေါ်အခြေအနေရှိပါကလည်း လိုအပ်သလို ဝင်ရောက်ကုသပေးရသည်။ ကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာများ၏ ဆေးမှတ်တမ်းများ နှင့် ကိုဗစ်လူနာဆောင်သို့ အဝင်၊ အထွက်မှတ်တမ်းများကို ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးတို့ သူနာပြုများက စာရင်းပြုစုရသည့်အပြင် လူနာများ စားသုံးလိုသည့် အစားအစာများကိုပါ စာရင်းပြုစုပေးရသည်။

“ကျွန်မတို့က အဆောင်ရဲ့ အိမ်ရှင်လိုဖြစ်နေတဲ့အခါကျတော့ သူတို့သွေးလာဖောက်တာ၊ ဓာတ်ခွဲခန်းက ဝန်ထမ်းတွေ၊ ဆရာဝန်တွေကိစ္စအဝဝသည် သူနာပြုတွေကပဲ တာဝန်ယူစီစဉ်ပေးတယ်။နေ့လယ်စာ ထမင်းဆိုတာလည်း ဘယ်အခန်းကို ဘာပို့ရမယ်ဆိုတာ စီစဉ်ပေးရတယ်” ဟု ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးက ပြောသည်။

ဝေဘာဂီဆေးရုံသို့ လာရောက်လှူဒါန်းမှုများထဲမှ ကိုဗစ်နိုင်တင်းလူနာများ စားသုံးလိုသည်များကို လူနာဆီအရောက် ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်ရေးကိုလည်း ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးတို့ သူနာပြုများက စီမံပေးရသည်။

ဝေဘာဂီဆေးရုံမှ လူနာများအပါအဝင် ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများအတွက် နေ့စဉ် ထမင်းဗူး ၂၀၀ ခန့်စီစဉ်ရသည်။ သူနာပြုများက လူနာများအတွက် စားသောက်ရေးပြင်ဆင်ချိန်တွင် ကိုဗစ်နိုင်တင်းရောဂါပိုး ကူးစက်ခံရသူများထဲတွင် ဘာသာမတူသူများ၊ နိုင်ငံခြားသားများရှိနေသည့်အတွက် မတူညီသည့် ထုံတမ်းများကို အလေးထား၍ စီစဉ်ပေးရသည်ဟု ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးက ပြောသည်။

“ဟလ္လာဖြစ်ရဲ့လား ခွဲရတယ်။ မနက်စာဆိုလည်း အချိန်မီအောင် လုပ်ပေးရတယ်။ အဆင်မပြေသေးရင် ဘယ်အချိန်လောက်တော့ စောင့်ပေးပါလို့ တောင်းပန်ရတာပေါ့။ သူတို့လိုတာမေးပြီး အတတ်နိုင်ဆုံးတော့ သူနာပြုတွေက စီစဉ်ပေးတာပဲ” ဟု ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးကပြောသည်။

ထို့အတူ စားပြီးသားပန်းကန်များ၊ ဗူးများကို လာသိမ်းပေးရန် လူနာများ တောင်းဆိုသည့်အခါတွင်လည်း သူနာပြုများက သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးကြရသည်ဟု ဒေါ်ခင်မာဦးက ဆိုသည်။ လူနာရှိသည့်အခန်းထဲသို့ ဝင်လျှင် PPE ဝတ်စုံများ မဖြစ်မနေ ဝတ်ရသည့်အတွက် အကာအကွယ်ပစ္စည်းများ အသုံးပြုမှုကို လျှော့ချရန် သန့်ရှင်းရေးနှင့် အလုပ်သမားများကို မဖြစ်မနေကိစ္စများမှ လွဲပြီး လူနာခန်းထဲသို့ သွားရောက် မလုပ်စေလိုခြင်းဖြစ်သည်။

“ဆရာဝန်လုပ်မှ ရမယ့်ဟာတစ်ခုပဲ ကျွန်မတို့ မလုပ်ရတာ။ အမှိုက်ဆိုလည်း ပစ်ရတာပဲ။ ကိုဗစ်လူနာနဲ့ HIV လူနာနဲ့ ခြားနားချက်ကတော့ ကိုဗစ်လူနာမှာ သူနာပြုတွေက ‘က’ အစ ‘အ’အဆုံးပဲ။ သန့်ရှင်းရေးလုပ်တာ ကျွန်မတို့ မလုပ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ အားလုံးက အလုပ်ရှုပ်နေတော့ ကျွန်မတို့ လျစ်လျူရှုလို့ မရဘူး” ဟု ဒေါ်ခင်မာဦးက ဆိုသည်။

ကိုဗစ်နိုင်တင်းကပ်ရောဂါမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးအတွက် မကြုံဖူးသည့် ရောဂါဖြစ်သည့်အတွက် ကျန်းမာရေးဝန်ထမ်းများသည် လူနာများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရင်း ရောဂါကူးစက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။ မိသားစုနေထိုင်မှုပုံစံပြောင်းလဲလိုက်ရသည့်အပြင် ရောဂါပိုးကူးစက်ခံရမည်ကိုလည်း ၎င်း၏ မိဘများက စိုးရိမ်သဖြင့် ၎င်းကို အလုပ်ထွက်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့ဖူးသည်ဟု ဒေါ်ဇင်မျိုးထွေးက ပြောသည်။

“မိသားစုကိုလည်း တစ်ခါတည်း ရှင်းပြထားလိုက်တယ်။ ကျွန်မကတော့ (အလုပ်)မထွက်ဘူးလို့။ လုပ်နေရင်းနဲ့ လိုအပ်တာတွေ ကို သိသွားတယ်။ ကျွန်မမှာ လုပ်ပေးချင်တဲ့စိတ် ပိုများလာတော့ မထွက်တော့ဘူး” ဟု ၎င်းက ပြောသည်။

Donate

လွတ်လပ်တဲ့ မီဒီယာအဖြစ် မြန်မာနိုင်ငံမှာ ရေရှည်ရပ်တည်နိုင်ရေးအတွက် သင်တို့ အကူအညီကို လိုအပ်နေပါတယ်။

Donate Now

ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုတည်ထောင်ရန် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းဆွေးနွေးပြီးစီး

“တပ်မတော်ထဲမှာ ပြည်သူလူထု အကျိုးစီးပွားကို အကာအကွယ်ပေးချင်တဲ့ တပ်မတော်သားတွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မယုံကြည်ချင်ပါတယ်။ သက်သေပြကြပါ။ လူတစ်စု၊ တစ်ဖွဲ့၊ တစ်ယောက်ရဲ့ အသုံးချခံ သမိုင်းအစဉ်လာကြီးကို အခုချိန်မှာ ချိုးဖောက်ပြီး ပြည်သူလူထုနဲ့ ပူးပေါင်းပါ။...

Myanmar Now

Published on Mar 19, 2021

ရန်ကုန်မြို့တွင် ဖေဖော်ဝါရီ ၁၆ က အာဏာသိမ်းစစ်ကောင်စီ လက်နက်ကိုင်များကို ဆန္ဒပြသူအချို့က ပြည်ထောင်စု လွှတ်တော်ကိုယ်စားပြုကော်မတီ (CRPH) ကို ထောက်ခံကြောင်း ဆန္ဒထုတ်ဖော်ပြသနေစဉ်။

ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုတည်ထောင်ရန် တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်များ၊ နိုင်ငံရေးပါတီများနှင့် သပိတ် ကော်မတီဝင်များနှင့် ဆွေးနွေးနေမှုသည် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပြီးစီးနေပြီဖြစ်ကြောင်း အမျိုးသားဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ်ပါတီ (NLD) တင် ရွေးကောက်ခံအမတ်တစ်ဦးဖြစ်သူ ဒေါ်ဇင်မာအောင်က ပြောကြားလိုက်သည်။

“အခုလို အခြေနေမျိုးမှာ ဘယ်လိုမျိုး စုစုစည်းစည်းနဲ့ ဆောင်ရွက်လို့ရမလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးနေပါတယ်။ ကျွန်မတို့ စုစည်းညီညွှတ်တဲ့အသံတစ်ခု ထွက်လာအောင် ကြိုးစားနေပါတယ်။ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ပြီးစီးနေပါပြီ" ဟု ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော်ကိုယ်စားပြုကော်မတီ (CRPH) က ခန့်အပ်ထားသည့် ခေတ္တ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးလည်းဖြစ်သူ ဒေါ်ဇင်မာအောင်က ဆိုသည်။

ပြည်ထောင်စုလွှတ်တော်ကိုယ်စားပြုကော်မတီသည် အင်အားကြီး တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်အဖွဲ့များ ဖြစ်သည့် ကရင်အမျိုးသားအစည်းအရုံး(KNU)၊ ရှမ်းပြည်ပြန်လည်ထူထောင်ရေးကောင်စီ(RCSS)နှင့် ကချင်လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်(KIA) အပြင် တစ်နိုင်ငံလုံးပစ်ခတ်တိုက်ခတ်မှု ရပ်စဲရေးသဘောတူစာချုပ် (NCA) လက်မှတ်ထိုးထားသည့် တိုင်းရင်းသား ၁၀ နှင့် ဆွေးနွေးလျက်ရှိသည်ဟု ၎င်းက ဆိုသည်။

ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီပြည်ထောင်စု တည်ဆောက်ရေးအတွက် တိုင်းရင်းသားနိုင်ငံရေးပါတီများနှင့်လည်း တစ်ဖွဲ့ချင်းဖြစ်စေ၊ အစုအဖွဲ့အလိုက်ဖြစ်စေ ဆွေးနွေးလျက်ရှိသည်ဟု ဒေါ်ဇင်မာအောင်က ပြောသည်။

“အတိတ်ကာလ အတွေ့အကြုံအားဖြင့် သံသယတွေ ကျန်တာရှိတယ်။ အဲဒီသံသယတွေကိုလည်း ကျွန်မ တို့တွေ ချေဖျက်ရတာရှိတယ်။ အလုပ်လုပ်ရင်းနဲ့ ယုံကြည်မှုတွေ တည်ဆောက်နေရတာရှိတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့တော့ ကျွန်မတို့ကြားမှာ Common Ground ကလည်း ရနေပြီ။ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း တစ်စုတစ်စီးတည်းဖြစ်ဖို့၊ သဘောတွေ တူညီဖို့၊ အပ်ကျမတ်ကျဖြစ်ဖို့ဆိုတာကတော့ သဘာဝ မကျပါဘူး။ သို့သော် ဒီကြားထဲက ကျွန်မတို့ ဘယ်လိုပေါင်း စပ်ညှိနှိုင်းပြီးတော့ အတူတူ အလုပ်လုပ်သွားကြမလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာကတော့ ကျွန်မတို့ ကြိုးစားပမ်းစားတည်ဆောက်နေပါတယ်” ဟု ၎င်းက ပြောသည်။

တိုင်းရင်းသားနိုင်ငံရေးပါတီများ၊ လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့များနှင့် သပိတ်ကော်မတီတို့နှင့် ဆွေးနွေး၍ ထွက်ပေါ်လာမည့် သဘောတူညီချက်များ၊ တာဝန်ခွဲဝေမှုများသည် အနာဂတ် ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီ ပြည်ထောင်စုတည်ဆောက်ရန် အခြေခံကောင်းများဖြစ်လာမည်ဟု ဒေါ်ဇင်မာအောင်က ဆိုသည်။

ထို့ပြင် CRPH အနေဖြင့် ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီပြည်ထောင်စုတည်ဆောက်ရေး၊ ဖက်ဒရယ်တပ်မတော် တည်ထောင်ရန် တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်များ၊ နိုင်ငံရေးပါတီများနှင့် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းဆွေးနွေးလျက်ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

လွန်ခဲ့သည် ၅ နှစ်က NLD အစိုးရလက်ထက်၌ ကျင်းပခဲ့သည့် ၂၁ ရာစုပင်လုံတွင်မူ ဖက်ဒရယ်နှင့်ပတ်သက်၍ ကိစ္စများသည် စစ်တပ်၏ ကန့်ကွက်မှုကြောင့် ဆွေးနွေးခွင့်မရခဲ့ကြောင်း၊ လက်ရှိတွင် ဖက်ဒရယ် ဒီမိုကရေစီထူထောင်ချိန်တွင် ဖက်ဒရယ်တပ်မတော်ကိုပါ တည်ထောင်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖက်ဒရယ်တပ်မတော် ပေါ်ပေါက်လာရေးကိုလည်း ဆွေးနွေးလျက်ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

“ဖက်ရယ်တပ်မတော်လို့ ပြောတာက ငါတို့သည် ဖက်ဒရယ်ပြည်ထောင်စုကို သွားတော့မယ်။ ဖက်ဒရယ် တပ်မတော်ကြီးအတွက်ဆိုရင် အခင်းအကျင်းတွေလိုအပ်တယ်။ တကယ့် professional ဖြစ်တဲ့၊ လက်နက် ကိုင်ထားတာဖြစ်တဲ့အတွက် ပိုပြီးတော့ ကျင့်ဝတ်တွေ စောင့်ထိန်းရတယ်။ ဒီကျင့်ဝတ်တွေနဲ့ သွားရမယ်။ ဒါတွေကို အကြမ်းဖက်မှုတွေ၊ မတည်မငြိမ်မှုတွေ၊ Chaos တွေနဲ့ ပုံဖျက်လာနိုင်ပါတယ်။ ဒါတွေကို သတိထားဖို့ လိုတယ်။ တကယ့် professional တပ်မတော်သည် ဘယ်တော့မှ မရမ်းကားဘူး ”ဟု ဒေါ်ဇင်မာအောင်က ဆိုသည်။

ဖက်ဒရယ်တပ်မတော်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် ပြည်သူလူထုနှင့် တိုင်းပြည်ကို အကာအကွယ်ပေးမည့် တပ်မတော်ကိုထူထောင်ရန် ဆောင်ရွက်နေခြင်းဖြစ်ပြီး အကြမ်းဖက်မှုများကို ဖန်တီးလာမည့်သူများ၏ အန္တရာယ်ကို သတိထားရန် လိုအပ်ကြောင်းလည်း ၎င်းက ဆိုသည်။

“ပြည်သူတွေရဲ့ မလုံခြုံမှု၊ ဖိနှိပ်ခံတာတွေ ပိုတိုးလာတယ်။ ဒါက ဘာလဲဆိုရင် ပြည်သူကို အကာအကွယ် ပေးမယ်ဆိုပြီး သစ္စာဆိုခဲ့ကြတဲ့၊ ငါတို့သည် နိုင်ငံတော်နဲ့ နိုင်ငံသားတို့အပေါ်မှာ သစ္စာစောင့်သိရိုသေပါ မည်ဆိုပြီး မိုးလင်းတိုင်း တပ်ထဲမှာ သစ္စာဆိုထားရတဲ့သူတွေက သစ္စာမတည်တော့ဘူး။ သူတို့ကျင့်ဝတ်တွေကို လိုက်နာရမယ့်အစား ပြည်သူကို ခြောက်လှန့်တယ်။ အိပ်ကောင်းချင်းမအိပ်ရ၊ စားကောင်းချင်း မစားရဖြစ်အောင်လုပ်တယ်” ဟု ဒေါ်ဇင်မာအောင်က ပြောသည်။

ထို့အပြင် အာဏာသိမ်းစစ်ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးတစ်ယောက်အကျိုးစီးပွားအတွက် အသုံးချမခံတော့ဘဲ ပြည်သူများနှင့်အတူ ပူးပေါင်းရန် စစ်သားများကိုလည်း ၎င်းက တိုက်တွန်းဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

“တပ်မတော်ထဲမှာ ပြည်သူလူထု အကျိုးစီးပွားကို အကာအကွယ်ပေးချင်တဲ့ တပ်မတော်သားတွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မယုံကြည်ချင်ပါတယ်။ သက်သေပြကြပါ။ လူတစ်စု၊ တစ်ဖွဲ့၊ တစ်ယောက်ရဲ့ အသုံးချခံသမိုင်းအစဉ်လာကြီးကို အခုချိန်မှာ ချိုးဖောက်ပြီး ပြည်သူလူထုနဲ့ ပူးပေါင်းပါ။ ပြည်သူလူထုအကျိုး စီးပွားကို ကာကွယ်မယ်ဆိုရင် ပြည်သူလူထုက ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်စွာနဲ့ကြိုဆိုနေမှာပါလို့ တပ်မတော်သားကောင်းတွေကို ပြောချင်ပါတယ်” ဟု ဒေါ်ဇင်မာအောင်က ပြောသည်။

Myanmar Now

Myanmar Now is an independent news service providing free, accurate and unbiased news to the people of Myanmar in Burmese and English.

Donate

Donate Now

ရပ်ကွက်အတွင်းထိ ဝင်ရောက်ပစ်ခတ်မှုကြောင့် တောင်ဒဂုံတွင် တစ်ဦးကျဆုံး

ကျည်အစစ်ဖြင့် ပစ်ခတ်ခံရသဖြင့် အသက် ၂၀ အရွယ် ကိုမျိုးလေးဆိုသူမှာ မျက်လုံးမှတဆင့် ဦးခေါင်းပွင့်ထွက်သည်အထိ ကျည်ထိမှန်သဖြင့် သေဆုံးခဲ့သည်ဟု မျက်မြင်များက ဆိုသည်

Myanmar Now

Published on Mar 19, 2021

တောင်ဒဂုံမြို့နယ်တွင် ယနေ့ (မတ် ၁၉) ညနေပိုင်းက စစ်ကောင်စီ၏ လက်နက်ကိုင်များက ရပ်ကွက် အတွင်းအထိ ဝင်ရောက်ပစ်ခတ်မှုကြောင့် အရပ်သားတစ်ဦးကျဆုံးခဲ့ကြောင်း မျက်မြင်များက ပြောသည်။

တောင်ဒဂုံမြို့နယ် ၂၂ ရပ်ကွက်ထိပ်ရှိ စစ်အာဏာရှင်ဆန့်ကျင်ရေးအထိုင်သပိတ်ကို စစ်ကောင်စီ၏ လက်နက်ကိုင်များက အကြမ်းဖက်ဖြိုခွင်းရာတွင် ရပ်ကွက်အတွင်းလမ်းထဲ အထိဝင်ကာ ကျည်အစစ်ဖြင့် ပစ်ခတ်သဖြင့် အသက် ၂၀ အရွယ် ကိုမျိုးလေးဆိုသူမှာ မျက်လုံးမှတဆင့် ဦးခေါင်းပွင့်ထွက်သည်အထိ ကျည်ထိမှန်သဖြင့် သေဆုံးခဲ့သည်ဟု မျက်မြင်များက ဆိုသည်။

“ဒိန်ချဉ်သည်အဖွားရဲ့ မြေးပါ။ သူ့အမေက နှလုံးရောဂါရှိတယ်။ ဖြစ်ဖြစ်ချင်းအချိန်တုန်းက သူက အဲ့ဒီနေရာမှာ မရှိဘူး။ ထကြွတဲ့အချိန်မှာ လူငယ်တွေနဲ့အတူတူလိုက်သွားတယ်။ ဝိုင်းရန်ပေးမယ်ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့သွားတယ်။ တကယ့်တကယ်နောက်ပြန်ဆုတ်တဲ့အချိန်မှာ ဖြစ်သွားတာ။ မျက်လုံးပါကျွတ်ထွက်သွား တယ် ” ဟု မျက်မြင်သက်သေတစ်ဦးက ဆိုသည်။

ယနေ့ ညနေ ၄ နာရီခန့်က စစ်ကောင်စီလက်နက်ကိုင်အင်အား ၅၀ ခန့်သည် အသံဗုံး၊ ရော်ဘာကျည်များ အပြင် ကျည်အစစ်ဖြင့်ပါ ပစ်ခတ်ကာ အထိုင်သပိတ်ကို စတင်ဖြိုခွင်းပြီး ထို့နောက်တွင် လက်နက်ကိုင်အင်အားတိုးမြင့်ကာ ရပ်ကွက်အတွင်းရှိနေအိမ်များကို အကြမ်းဖက်ပစ်ခတ်ဖမ်းဆီးခဲ့သည်ဟု ၎င်းက ဆိုသည်။

ဒလန်များ၏ သတင်းပေးမှုဖြင့် လက်နက်ကိုင်များသည် ရပ်ကွက်အတွင်းရှိ လူနာမည်နှင့် လိပ်စာ အတိအကျဖြင့် ဖမ်းဆီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အသက် ၁၄ နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ဦးကို ဆန္ဒထုတ်‌ဖော်ပွဲတွင် ပါဝင်သည်ဟုဆိုကာ ပေါင်ကို သေနတ်ဖြင့်ပစ်ခတ်ခဲ့သည်ဟုလည်း အထက်ပါ မျက်မြင်သက်သေက ပြောသည်။

လက်နက်ကိုင်များအ‌နေဖြင့် အထိုင်သပိတ်စစ်ကြောင်းမှ လူ ၂၀၊ ရက်ကွက်အတွင်းမှ ၁၀ ဦး စုစုပေါင်း အရပ်သား ၃၀ ကျော်ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်ဟုလည်း ၎င်းက ပြောသည်။

စစ်ကောင်စီက အင်တာနက်ဖြတ်တောက်ထားခြင်းကြောင့် သပိတ်စစ်ကြောင်းများအနေဖြင့် လက်နက်ကိုင်များ လာရောက်ဖြိုခွင်းမည့်အခြေအနေကို မသိရသည့်အပြင် ဒလန်များ၊ သတင်းပေးများကြောင့် အိမ်လိပ်စာအတိအကျဖြင့် လာရောက်ဖမ်းဆီးခံနေရသည်ဟု စစ်အာဏာရှင်ဆန့်ကျင်ရေး လှုပ်ရှားသူများ က ဆိုသည်။

Myanmar Now

Myanmar Now is an independent news service providing free, accurate and unbiased news to the people of Myanmar in Burmese and English.

Donate

Donate Now

ဒီပဲယင်းရှိရွာနှစ်ရွာတွင် လက်နက်ကိုင်များ တပ်စွဲထား၍ ဒေသခံများ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေရ

ဒီပဲယင်းမြို့နယ်တွင် ရဲနှစ်ဦးသေဆုံးပြီးနောက် အခင်းဖြစ်ရာအနီးဝန်းကျင်ရှိ သပြေကုန်းနှင့် တည်တော ရွာတွင် စစ်တပ်က တပ်စွဲထားရာ ရွာ ၅ ရွာမှဒေသခံများ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေရသည်

Myanmar Now

Published on Mar 19, 2021

ဒီပဲယင်းမြို့နယ် တည်တောကျေးရွာတွင် ပြီးခဲ့သည့်လအတွင်းက စစ်အာဏာရှင်ဆန့်ကျင်ရေး ဆန္ဒထုတ်ဖော်ခဲ့ကြစဉ်။

စစ်ကိုင်းတိုင်းဒေသကြီး၊ ဒီပဲယင်းမြို့နယ်ရှိ သပြေကုန်းနှင့် တည်တောကျေးရွာတွင် စစ်တပ်က တပ်စွဲ ထားသဖြင့် ရွာခံများအနေဖြင့် အနီးအနားကျေးရွာများသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေရကြောင်း သိရသည်။

ဒီပဲယင်းမြို့နယ်တွင် တည်တောနှင့် သပြေကုန်းရွာအနီး ကားလမ်းမတွင် ယမန်နေ့ (မတ် ၁၈) ရဲနှင့် ရပ်ရွာ လူထု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ရာ ရဲနှစ်ဦးသေဆုံးပြီး တစ်ဦးဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီးနောက် စစ်ကောင်စီ လက်နက်ကိုင်များက တပ်စွဲလာခြင်းဖြစ်သည်။

သပြေကုန်း၊ တည်တောအပြင် ရွာနီးချုပ်စပ်ဖြစ်သည့် အုဌ်ဆည်၊ သရက်ကန်နှင့် ချောင်းနီးတိုရွာမှ ဒေသခံများသည်လည်း ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေရကြောင်း ရွာခံများနှင့် ဒီပဲယင်းမြို့ခံများက သတင်းပေးပို့လာ သည်။

ယမန်နေ့ ညဉ့်ဦးပိုင်း ၁ နာရီခန့်တွင် သပြေကုန်းရွာသို့ အင်အား ၁၈၀ ခန့်သည် စစ်ကား ၁၃ စီးဖြင့် ဝင်ရောက်လာပြီး ဘုန်းကြီးကျောင်းနှင့် မူလတန်းစာသင်ကျောင်းအတွင်း တပ်စွဲခဲ့ခြင်းကြောင့် နံနက် ၄ နာရီခန့်တွင် ရွာခံများထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ရသည်ဟု ဒေသခံက ပြောသည်။

“တကယ့် စစ်မြေပြင်ကြီးလိုပဲ။ မနက် ၄ နာရီမှာ ကိုယ့်အထုပ်ကလေးတွေ၊ နွားလေးတွေ ဆွဲပြီး သွားကြတယ်” ဟု ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်သူများတွင်ပါဝင်သူ ဒေသခံ ပြောသည်။

စစ်သားများက အန္တရာယ်မပြုကြောင်း ပြော၍ အေးအေးဆေးဆေးနေရန် ပြောသော်လည်း ရွာသားများက ပြောင်းရွေ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ၎င်းက ဆက်လက်ပြောသည်။

ရွာသားများပြောင်းရွေ့ပြီးနောက် စစ်သားများသည် လူမနေသည့် နေအိမ်အလွတ်များတွင် နေရာယူနေထိုင်ကြပြီး အိမ်ခြေ ၁၃၀၊ ခန့်မှန်း လူဦးရေ ၁၈၀ ရှိသော သပြေကုန်းရွာတွင် သက်ကြီးရွာအိုနှင့် မရွေ့ပြောင်းနိုင်သည့် ခန့်မှန်း လူ ၈ ဦးခန့်သာကျန်ရှိခဲ့ကြောင်း အဆိုပါရွာခံက ပြောသည်။

သပြေကုန်းကျေးရွာ၌ တပ်စွဲထားသော လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့များသည် ရွာအတွင်း ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင် ခြင်းမရှိသေးဘဲ ကျန်ရစ်သည့် ကုန်စုံဆိုင်မှ ပစ္စည်များလုယက်ခဲ့သည့်အပြင် ရွာအနေဖြင့် ၎င်းတို့အတွက် ဝက်တစ်ကောင်ပေးရမည်ဟု တောင်းဆိုခဲ့ကြောင်း ယနေ့ည ၇ နာရီခွဲခန့်တွင် ရွာခံများက ဆက်သွယ်ပြော ကြားလာသည်။

တည်တောရွာတွင် ယမန်နေ့ညနေပိုင်းကတည်းက စစ်ကား ၁၅ စီးသည် သေနတ် တစ်ဒိုင်းဒိုင်းပစ်ဖောက် ဝင်ရောက်လာသဖြင့် ရွာသားများ ညတွင်းချင်းဘေးလွတ်ရာသို့ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရကြောင်း တည်တောဒေသခံတစ်ဦးက ပြောသည်။

ရွာသားများက အကာအကွယ်ယူ၍ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် စစ်ကားငါးစီး ရွာဂိတ်သို့ ရောက်၍ သေနတ်တရစပ် ပစ်ဖောက်နေသဖြင့် နောက်ထပ် စစ်ကား ၁၀ စီးရောက်ရှိကာ ရွာထဲဝင်လာချိန်တွင်တော့ ညတွင်းချင်းရွေ့ပြောင်းရကြောင်း အထက်ပါတည်တောရွာခံက ဆိုသည်။

“တစ်ချို့လည်း ကလေးပိုက်၊ တစ်ချို့လည်း ဆန်ထုတ်ထမ်းပြီး ပြေးရတာ။ အဝတ်အစားထုတ်တွေနဲ့ နီးစပ်ရာ နီးစပ်ရာပေါ့။ မီးတောင် မထိုးရဲဘူး။ ဆိုင်ကယ်မီးလေးတောင် ဟိုတစ်စုဒီတစ်စုလေးပဲ ထိုးပြီးသွားရတာ၊ အသက်ဘေးလုပြေးရတဲ့သဘောမျိုး” ဟု ၎င်းက ဆိုသည်။

ယနေ့ (မတ် ၁၉) တွင် စစ်တပ်က တည်တောရွာ အနောက်ဘက်တွင် တပ်စွဲထားပြီး အိမ်ခြေ ၆၀၀ ခန့်ရှိသည့် အဆိုပါရွာတွင် ရွာခံတစ်ဦးမျှ မရှိတော့ကြောင်း အဆိုပါတည်တောရွာခံက ဆိုသည်။

ယမန်နေ့တွင် ဒီပဲယင်း၊ မူးကမ်းကြီးရွာ ရဲစခန်းတာဝန်ခံနှင့် တပ်ဖွဲ့ဝင် နှစ်ဦးသည် မြို့နယ်တရားရုံးသို့ ရဲလုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ရန် သွားစဉ် ဖုတ်ထန်းတောရွာအနီး လူ ၁၀၀ ခန့်က လူစုလူဝေးဖြင့် အကြမ်းဖက်၍ တပ်ဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦး ပွဲချင်းပြီးသေဆုံးပြီး တာဝန်ခံတစ်ဦး ဓားဒဏ်ရာ ၇ ချက်ဖြင့် ဆေးကုသမှု ခံယူနေရကြောင်း အကြမ်းဖက်စစ်ကောင်စီ၏ ပြန်ကြားရေးဌာနက ထုတ်ပြန်သည်။